Pazarspor izleyicisi 'taraftar' sıfatı ile örtüşmüyordu. Şimdilerde izleyici olmaktan da vaz geçti. Sadece yorumluyor.

Pazarspor gurubun en zayıf ekibiyle oynadı. Öyle ki yedek kulübesinin yetersizliği nedeni ile üç değişikliğin ikisini son üç dakikada sakatlık yüzünden yaptı.

Bulancakspor Pazar karşısında neredeyse hiç pozisyon bulamadı. Top bizi sevseydi ve biraz da becerikli olabilseydik ilk 30 dakikada farkı yakalayabilirdik.

Sahadaki usta ayaklar
Pazarspor’un en önemli şansı hiç kuşkusuz sahada birden fazla usta, yetenekli ve futbol bilgisi 3.Lig üstü futbolcuya sahip olması. Fatih, Fırat, stoper Yasin sahada kendilerini ustalıkları ile ayırt ettiriyorlardı. Ama bugün bu futbolcuların önünde iki isim vardı ki hakkını teslim etmemiz gerekir. Bunlar kaptanımız Ramazan ve Nezir’di.
Kaptan orta sahanın defansif ve özellikle ilk yarı ofansif yükünü neredeyse tek başına yüklendi. Her boşluğu kapamaya çalıştı, top kaptı oyun kurdu. Takımı organize etti.
Can’ı çok beğendiğimden olacak Ramazan sanki onun için de koştu gibi geldi. Bugün takımın yüreği ve beyniydi Ramazan.
Nezir bitmez tükenmez enerjisi ile sadece rakip defans oyuncularını değil bizi de yordu. Hücumun her karesinde mutlak var oldu. Sağda, solda, yerde, havada her topa hamle yaptı. Emeğinin karşılığını ilk golde futbol şansı olarak da görmüş oldu.
Usta ayakların önderliğinde iki futbolcumuzun üstün oyunları ile hak ettiğimiz bir galibiyet aldık.

Statta onlarca Rıdvan, Hıncal, Ömer vardı

Pazarspor’un izleyici profilinin asla bir taraftar olmadığını hepimiz biliyoruz. Ama bugün seyirci olmadıklarını da gördüm. Biz daha çok yorumcuyuz.
Türbinlerde kümelenmiş üçlü beşli yorumcu gurubuyla maç seyrediyoruz. Her taraftan Ömer Üründürler, Rıdvan Dilmenler, Hıncal Uluçlarların sesi geliyor. Yayıncı kuruluşa maç yorumluyorlar. Bu arada benim gibiler ise rahat maç seyretmek için bir yarıda iki üç kez yer değiştirmek zorunda kalıyor.

Hani elimize bayraklar alıp amigoluk yapmayabiliriz. Ama daha maçın içerisinde olmamız gerekmez mi? Maçın ilk yarısını türbinden seyreden İngiliz menajerleri gibi bir eda takınmak da neyin nesi.
Seyircimizin takıma daha çok inanıp, oyunun içerisine daha çok girmesi gerekiyor. Sahanın hemen yanında takımı yönetmek için sırf bu işi yapması için para alan bir hoca var zaten. Amme hizmeti yapmaya hiç gerek yok. Biz maçımızı kaçan gollere hayıflanarak, güzel hareketleri alkışlayarak, keyif alarak seyredelim. Stres ve gündelik sıkıntılar illa da bağırarak atılmaz. Keyifli saatler geçirirken de sıkıntılarınızdan uzaklaşabiliriz.

Yasin çok güzel bir kafa şutu vurdu, kaleci müthiş kurtardı. Siz o anda oradasınız ve bunun canlı şahidisiniz. Maçın en iyisi Bulancak kalecisi bir hata yapıyor ve golü yiyor. Yine siz oradasınız. Fatih’in topla rakip arasına vücudunu her koyuşunda bu meziyet için ne kadar çalıştığını düşünüyorsunuz. Emeğe ve ustalığa saygınız artıyor.

Evet ben de biliyorum taraftar olarak futbol oyununun aktörlerinden bir tanesiyiz. Çok da önemliyiz. O kadar önemliyiz k, diğer aktörlerden, yöneticiden, futbolcudan, hocadan rol çalmaya ihtiyacımız yok.
Bağıralım, coşku ve tutkuyla seyredelim maçımızı. Futbol denilen oyunu tutkuyla sevdiğimiz için. Pazar’ında bunun içerisinde yer almasından mutlu olduğumuz için türbindeyiz.
Daha fazla insanla daha coşku ile türbinlerde buluşacağımız günler çok yakın. Hissediyorum.