Yöresel yiyeceklerin temelinde genellikle mısır ve mısır unu
bulunmaktadır. Bunun böyle olması da tabiidir. Eskiden anbarda mısır oldu
mu korkacak bir şey yoktu. Evde her zaman ekmek varsa yiyecek de var
demekti.

Mısır ekmeği pişirmenin iki safhası bulunmaktadır. Bir; ekmeğin piş
irileceği plekiyi bu işe hazırlamak, ikincisi de ekmek hamurunu yoğurmak.
Plekiler üç kiloluktan altı kiloluğa kadar küçükten büyüiğe doğru
sıralanır.

Diyelim ki üç kiloluk plekide ekmek yapmaya karar verdik: Tok
bir ateş yakar, ateşin iki yanına demir ayakları koyarız, plekiyi ağzı
aşağı olarak bu demirleıin üzerine yerleştiririz.
Ateş plekiyi iyice kızdırırken bol köz ve kül de bırakır. Bu arada ekmek
hamurunu sıcak su ile yoğurmak için yanan ateşin kenarına bir güğüm su
konur.

Pleki ateşin Üzerinde pişedursun, biz diğer yandan ekmek hamurunu
hazırlarız. En eskilerde ekmek teknesi ağaçtandı ve çekme olarak
yapılırdı. Anbardan üç kiloluk un alarak ekmek teknesine elekleıiz. Tuz
kalın olduğundan bir kapa konur ve sıcak su ile temizlendikten sonra
eritilerek teknedeki unun ortasına dökülür, yeteri kadar da el yakan sıcak
su ilave edilir ve hamur iyice yoğrulur. Bu arada sıcak su eli yakar ve
hamur parmaklara yapışır. Bunun için hamuru yoğuran kadın, yanında bir
sahanla bir miktar soğuk su alır ve zaman zaman elini bu soğuk suya
batırarak ve parmaklardan temizliyerek işini tamamlar.

Yoğurma işi bitince hamur yuvarlak hale getirilir ve tekneye konan bir
tutam un üzerine gezdiriliı. Bu unlar hamunın plekiye yapış masım önler.
Ekmek hamuruna bir miktar şeker, bir miktar balli lobya unu, bir miktar
zeytinyağı koymak ekmeğe tad verir. Süt ve yumurta da konabilir. Hamur
tarif edildiği gibi yoğrulduktan sonra sıra pişirmeye gelmiştir. Şimdi de
ekmeğin pişiıilmesini görelim.

Pleki, iyice piştiğine emin olunduktan sonra (Pişmiş plekinin üzerine
bırakılan bir damla su hemen buharlaş ir) bir kukari ve bir parça paçavra
yardımıyla ateş in üzerinden alınır ve yana çekilir. Hazırlanan hamur
sıcak olan plekiye yerleştirilir ve çevirme ekmek yapilacaksa pleki
paçavra ile dildendirilir, içindeki hamur elin ayasına alınarak plekiye
ters konur.

Böylece yapışmayı önleyen un da görevini yapmıştır. Ateşteki
közler ve küller kenara çekilerek pleki, alttan da kızmış olan ocak
taşının üzerine sürülür ve üzeri bir sacla kapatılarak, sac üzerine hafif
bir ateş yakilır. Aıtan küller ve közlerle plekinin çevresi çepeçevıe
sanlır. Böylece plekideki ekmek alttan, üstten ve yanlardan yavaş yavaş
pişer. Üstten kızarmışsa pişmiş demektir. Iyi bir usta, ateşi ustalikla
yakarak olduğu gib bırakır ve ekmeğin pişip pişmediğini kontrol etmeye
gerek görmez. Sıcak ekmek, tereyağı ve minci ile katık edilince bir hoş olur. Aclığı
fevkalade giderir ve başka bir şey istemez.