Pazar ilçe olarak Rize'nin en tarihi kentlerinden birisidir. Kuruluş tarihi bile Pazar'ın bölgede ki yerini ve önemini vurgulama açısından yeterli olduğu kanısındayım.

Yerel yönetimlerin kalkınma da çok önemli olduğu herkesin malumu olduğu bir konudur. Ancak yerel yönetimlerin başarısında en büyük paylardan biri de sahip oldukları yerel birikim ve kaynaklarıdır.

Tarihi, kültürel, siyasi ve sanatsal birikimler yerel yönetimlerin başarısında çok önemli bir yere sahiptir.

Bir ilçe düşünün ki o yöreye ait dokuyu bilen mimarların desteği ile yapılan çalışmaları şekillendirmiş ise ortaya özgün değerler çıkar ve yöreye özgü yapılan her çalışma büyük önem kazanır. Çünkü o mimariye katkı da bulunan mimar o yöreye uygun havayı yansıtmıştır.

Yıllarca bir bekçi misali ilçede ki resmi hizmetlerin takibinden başka ciddi katkılar sağlayacak ve kendi değerlerini yöreye yansıtacak yöneticilerden mahrum olduğu içindir ki, Pazar kendi özgünlüğünü koruyacak değerleri ortaya koyamamıştır.

İlçemiz sürekli valilik tarafından İl özel idaresince ayrılan bütçe miktarı kadar hizmet alan ve bunun dışında elle tutulur yatırımlardan mahrum kalan bir ilçe görünümünde...

İnsan kaynağı yeterince kullanabiliyor mu ?

Tarihi ve kültürel değerlerin korunmasına ve tanıtılmasına yönelik çalışma yapılıyor mu ?

Siyasi birikimler kullanılarak Merkezi Hükümetten yeterli hizmet alınabiliyor mu ?

Sanatsal değerler ve sanata dair ne gibi çalışmalar yapılıyor ?

Tüm bu sorulara tek tek cevap aradığımızda olumlu şeyler söylemek çok zor gibi gözüküyor.

Burada şu da var ki; bugün beklentilerin karşılanmaması sadece mevcut yönetimin bir eksiği olarak görülmemeli. Yıllardır süren bir ihmalkarlığın oluşturduğu bir tabudan bahsediyoruz.

Elini taşın altına koyamamaktan bahsediyoruz.

Kendi değerlerinin farkına varamamaktan yada elde edilen konumu korumak adına etliye sütlüye karışmak istemeyen yöneticilerin yıllardır devam eden mantığından bahsediyoruz.

Burada ki gelişmelerin en önemli ayağını hiç şüphesiz ki arz-talep dengesi de etkilemekte. Yani siz eğer talep etmezseniz taleplere cevap vermek zorunda olan yöneticiler de kendilerini koltuğunda oturan ve mesaisi bitince kepenk kapatan iş adamı gibi bir konuma koyar ve öylece de devam eder.

Mesela bir kültür merkezi yapılıyor ancak aylardır kim İŞ(letecek) kavgasına kurban ediliyor. Kaynağım yok mantığı ile kültürel ve sanatsal değerlerin ortaya çıkarılamaması bir mazeret olmamalı...

Yıllardır İstanbul'da kültürel anlamda çalışmalar yapan ve yapılan sanatsal etkinliklerin yapıldığı çevreye sağladığı katkıyı çok iyi bilen birisi olarak Pazar Belediyesinin sanatsal ve kültürel birikimleri yöre insanına aktaracağı bir platformu (Kültür Merkezini) büyük bir nimet olarak görüp sahiplenmesi gerekliliği üzerinde ısrarla durmak istiyorum.

Hatta şunu da söylemekte bir beis görmüyorum. Sayın Ahmet Basa'nın gelecek seçimleri de düşünüyor ise bu kültür merkezini aktif olarak kullanmak gibi de bir zarureti vardır.

Ama gelin görün ki bir karmaşadır sürüp gidiyor. Yapılan kültür merkezi kim tarafından işletilmeli yada belediye mi yoksa Halk Eğitim mi işletmeli ...

Yapılmadan mutlak ihtiyaç olan bir yapı yapıldıktn sonra bir anda sahipsiz kalıyor. Madem işletimi (kültür ve sanat) pahalı geliyor neden okadar masraf edilip ilçenin göbeğine öyle bir yapı yapıldı!

İlçede yaşayan ve yaşamayan herkesin katkılarını sunabileceği bir platformun oluşturularak bir birlikteliğin tesisi mutlaka sağlanmalıdır.

Pazar'da yaşanan sıkıntılar bugünün sıkıntısı değil şüphesiz. Yanlış politikaların bir çıkmazın içine sürüklediği ilçemizi aynı yanlışlıklara kurban edip geçen zamanı hep kayıp haznesine yazmaktan artık kurtulmamız gerekmekte.

Aksi halde klasikleşen iş yapmama tabusu ile yıllarını kayıp hanesine yazan bir ilçenin geri gidişini izlemeye devam ederiz.